Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını kendimi bulduğumda anladım...Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım...Bir tek yaşanılarak öğrenilirmiş hayat; okuyarak, dinleyerek değil..Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım...Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış; aşk peşinden neden yalın ayak koştuğunu anladım... Acı doruğa ulaştığı zaman gözyaşı gelmezmiş gözlerden, neden hiç ağlamadığını anladım...Ağlayanı güldürebilmek ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, gözyaşlarımı kahkahaya çevirdiğinde anladım...Bir insanı herhangi biri kırabilir ama en çok sevdiği acıtırmış...Çok acıttığında anladım...Fakat hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını gözyaşlarımla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım...Yalan söylemek değil gerçeği gizlememekmiş marifet...Yüreğini ellerime koyduğunda anladım... Biri sana git dediğinde "kalmak istiyorum" diyebilmekmiş sevmek.. Git dediğinde gitmediğimde anladım...Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan...Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...SEVGİ EMEKMİŞ!!! Emek ise vazgeçmeyecek ama özgür bırakabilecek kadar SEVMEKMİŞ...

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!